Готовим презентацию или видео на тему «Легендарный Комитас», «Комитас в современной жизни», «Роль Комитаса в истории Армении»,… .
Результатами проекта будут презентации учеников ,фото и видео
Настоящее имя Комитаса – Согомон Согомонян. Он родился 26 сентября 1869 года в городе Кетайя, в Западной Армении; отец его тачал сапоги, а мать — ткала ковры. Осиротев в возрасте 11 лет, будущий вардапет вел практически бродячий образ жизни, засыпая на холодных камнях в прачечной.
Именно на улицах родного города Согомон стал петь. В те годы только через народные песни можно было услышать армянские слова. Из-за запрета на использование родного языка почти все местные армяне, в том числе и юный Согомон, говорили только по-турецки.
В 1881 году случилось событие, предопределившее его будущее. Заметив талант юноши, его взяли на учебу в Эчмиадзинскую духовную семинарию. На первой же встрече с католикосом Геворком IV сирота, не понимая слов, спел древнее церковное песнопение (шаракан).
Глава армянской церкви поверил в него и сделал все возможное для дальнейшего развития его таланта. Скоро Согомон в совершенстве овладел армянским, а в 1890 году был посвящен в сан монаха.
Обучение в семинарии он завершил в 1893 году, после чего принял сан священника и новое имя — Комитас. Выбор этого имени был символичным: католикос Комитас Ахцеци был выдающимся поэтом и автором шараканов, жившим в VII век.
Գեղձերը օրգանիզմում կատարում են հյութազատիչ ֆունկցիա: Նրանց արտազատած նյութերը կարևոր նշանակություն ունեն օրգանիզմում տեղի ունեցող պրոցեսների համար: Գեղձերի մի մասը ինքնուրույն օրգաններ են, օրինակ` հարնջային թքագեղձը, ենթաստամոքսային թքագեղձը: Գեղձերի մեծ մասը էպիթելի ածանցյալներ են: Տարբերում են ներքին և արտաքին սեկրեցիայի գեղձեր: Ներքին սեկրեցիայի` էնդոկրին (ներզատիչ) գեղձեր են կոչվում այն գեղձերը,որոնք ծորաններ չունեն և իրենց հորմոնները անմիջականորեն ներզատում են արյան և ավշի մեջ: Հորմոնները արյան հետ տարածվում են ամբողջ մարմնում և մասնակցում են ուրիշ օրգաններում և հյուսվածքներում տեղի ունեցող պրոցեսների կարգավորմանը, մասնավորապես կարգավորում են հասակի, զարգացման, նյութփոխանակության պրոցեսները և այլն: Այդպիսի գեղձեր են ` հիպոֆիզը (վերին մակուղեղ), վահանագեղձը, հարվահանագեղձերը, ուրցագեղձը, մասամբ` ենթաստամոքսային գեղձը (լանգերհանսի կղզյակները) և սեռական գեղձերը (վերջին երկուսը խառը տիպի գեղձեր են):
Սրանք բոլոր կազմում են ներզատիչ (էնդոկրին) համակարգը, որը նյարդային համակրգի հետ մեկտեղ և նրա հսկողությամբ կարգավորում և համաձայնեցնում է ամբողջ օրգանիզմի օրգանների աշխատանքը: Գեղձերի երկրորդ խումբը արտաքին սեկրեցիայի գեղձերն են, էկզոկրին (արտազատիչ) գեղձերը, որոնք ունեն ծորաններ և հյութ են արտազատում զանազան խոռոչներում, օրինակ` ստամոքսի, աղիքների խոռոչը և այլն, կամ մաշկի մակերեսին: Էկզոկրին գեղձերը զանազան Ֆունկցիաներ են կատարում` նայած թե որ օրգանների և համակարգերի մեջ են մտնում, օրինակ, մարսողական ուղու գեղձերն արտազատում են հյութ, որն անհրաժեշտ է մարսողության պրոցեսների համար. Հիպոֆիզ, Հիպոթալամուս, Վահանագեղձ, Հարվահանագեղձ, Թիմուս, Մակերիկամներ, Ենթաստամոքսային գեղձ, Ձվարանբ, Ամորձի:
Այս գեղձերը միմյանցից տարբերվում են իրենց դիրքով, կառուցվածքով, արտազատուկի տեսակով և արտազատուկի բարդությամբ: Էկզոկրին գեղձերը բազմատեսակ են, նրանց մեծ մասը բազմաբջիջ է: Միաբջիջ գեղձերը (գավաթաձև բջիջներ) տեղավորված են շնչառական ուղիների և աղիքների էպիթելներում: Միաշերտ էպիթելների մակերեսին նրանք արտադրում են լորձ: Բազմաբջիջ գեղձերում տարբերում են հյութազատիչ բաժինը և արտահանող ծորանը: Հյութազատիչ մասը բաղկացած է հյութ արտադրող բջիջներց: Նայած այն բանին` ճյուղավորվում են, թե ոչ, նրանց արտահանող ծորանները լինում են բարդ և պարզ գեղձեր: Ըստ հյութազատիչ բաժնի ձևի` տարբերում են` խողովակավոր, բշտիկավոր և խողովակավոր բշտիկային գեղձեր: Այն բանի հիման վրա, թե ինչպես է կազմավորվում արտազատուկը և ինչ ճանապարհով է նա արտազատվում բջիջներից, տարբերում են մերոկրինային, ապոկրինային և հոլոկրինային գեղձեր: Մերոկրին գեղձերը (առավել հաճախ հանդիպող) հյութը արտազատում են արտահանող ծորանների մեջ, առանց քայքայելու հյութազատիչ բջիջների բջջապլազման: Ապոկրին գեղձերը բնորոշվում են հյութազատիչ բջիջների բջջապլազմայի մասնակի քայքայումով: Հյութազատության պրոցեսում բջիջների գագաթային մասը քայքայվում է և մտնում արտազատուկի բաղադրության մեջ: Հաջորդ փուլերում քայքայված բջիջը վերականգնվում է: Նման տիպի հյութազատություն կա կաթնագողձերում և որոշ քրտնագողձերում: Հոլոկրին գեղձերում հյութի արտազատումն ուղեկցվում է բջիջների քայքայումով: Քայքայված բջիջները գեղձի արտազատուկն են: Այդպիսի գեղձեր են մարդու ճարպագեղձերը: Ըստ արտազատուկի բնույթի` տարբերում են լորձային, սպիտակուցային, խառը (սպիտա-լորձային) և ճարպային գեղձեր:
Անկախությունը իմ համար հաղթանակ է, քանի որ մեր երկիրը անկախ է արդեն 30 տարի: Իմ համար անկախությունը դա ազատությունն է, երբ մեր երկիրը ազատվում է պատերազմներից, չնայաց որ շատ մարդ է մահանում, բայց մեր երկրիը միշտ էլ լինելու է և կմնա անկախ: Կարդա տեղեկություն անկախության մասին քիչ նեչքև՝
Սեպտեմբերի 21-ին Հայաստանը նշում է Անկախության տոնը՝ լրացավ անկախության հռչակման 29-ամյակը։
1991 թվականի սեպտեմբերի 21-ի հանրաքվեում Հայաստանի ժողովուրդը ձայների ճնշող մեծամասնությամբ քվեարկեց ԽՍՀՄ-ի կազմից դուրս գալու և անկախ պետություն ստեղծելու օգտին:
Տոնի առթիվ շնորհավորական ուղերձներ են հղել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, նախագահ Արմեն Սարգսյանը, Ամենայն Հայոց Գարեգին երկրորդ կաթողիկոսը, պետական, հասարակական-քաղաքական գործիչներ:
Վարչապետի աշխատակազմի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության փոխանցմամբ՝ Նիկոլ Փաշինյանի ուղերձում մասնավորապես ասված է.
«Սիրելի ժողովուրդ՝ Հայաստանի Հանրապետության հպարտ քաղաքացիներ, Արցախի Հանրապետության հպարտ քաղաքացիներ, սփյուռքի հպարտ հայություն.
Շնորհավորում եմ բոլորիս Հայաստանի Անկախության տոնի առիթով։
29 տարի առաջ այս օրը տեղի ունեցած հանրաքվեով մեր ժողովուրդը միահամուռ ամրագրեց Հայաստանի անկախությունը։ 1991 թվականի սեպտեմբեր 21-ի հանրաքվեն մեր ժողովրդի պատմության ամենակարևոր իրադարձություններից է, որի սկիզբը դրվել էր դեռ 1988 թվականին՝ Արցախյան շարժմամբ։
Հանրաքվեի արդյունքները ողջ աշխարհին ազդարարեցին հայ ժողովրդի ազատատենչ կամքը՝ ունենալու անկախ ու ժողովրդավար պետություն։
Անցած 29 տարիների ընթացքում մենք միասին բախվել ենք բազմաթիվ փորձությունների՝ պատերազմ, սոցիալ-տնտեսական բարդություններ, արտագաղթ, կեղծված ընտրություններ, Հոկտեմբերի 27, քաղաքական բռնաճնշումներ, Մարտի 1, ճգնաժամային իրավիճակներ ու հուսալքություն։
Բոլոր այս դժվարությունները, սակայն, չէին կարող կոտրել հայ ժողովրդին։ 2018 թվականի Ոչ բռնի, թավշյա, ժողովրդական հեղափոխությունը պետական լավատեսության, քաղաքացիական վճռականության պերճախոս արտահայտություն դարձավ, որով ապացուցվեց որ ինքնիշխան, ազատ, հզոր ու երջանիկ պետություն ունենալու հայ ժողովրդի կամքը ուժեղ է, քան երբևէ: Ինքնիշխան ու ազատ պետությունը, այդ պետության հավիտենականությունը հայ ժողովրդի ազգային օրակարգի առանցքում է ահա և մեր բոլոր ուժերը պիտի կենտրոնացնենք այս օրակարգի ամենօրյա սպասարկման վրա»:
Պետության ղեկավարը հայտնում է, որ այսօր հրապարակելու է Հայաստանի՝ մինչև 2050 թվականը վերափոխման ռազմավարությունը, որը, ըստ նրա, «ոչ թե կարծրացած մի փաստաթուղթ է, այլ 2050 թվականի Հայաստանի Հանրապետության մասին մեր պատկերացումները, նպատակները, այդ նպատակներին հասնելու ուղիները քննարկելու, ճշգրտելու, իրագործման վերաբերյալ որոշումներ կայացնելու և իրագործման ընթացքը վերահսկելու մեխանիզմ»:
«Հավատում եմ, որ սրանով մեր պետական կյանքի նոր փուլ ենք թևակոխում, երբ պետությունը կառավարում ենք ռազմավարական տրամաբանությամբ, երբ այսօր կայացրած ամեն որոշում ունի ոչ միայն ընթացիկ, այլև 10, 20, 30 տարվա ռազմավարական թիրախներ և նպատակներ:
Սա մի մեխանիզմ է, որ ապագայի մասին քննարկումները, ապագայի պլանավորումն ու կառուցումը պիտի դարձնի մեր ամենօրյա աշխատանքի անբաժանելի մաս:
1991 թվականին մենք չգիտեինք, թե ինչպիսին է լինելու 2020 թվականի Հայաստանը, ու բազմաթիվ օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ հանգամանքների բերումով ժամանակ չտրամադրեցինք այսօրվա մասին մեր պատկերացումները ձևակերպելու և դրանց իրագործումը ամենօրյա անելիք դարձնելու վրա:
Բայց ժամանակը մեզ անխուսափելիորեն կանգնեցնում է նման խնդրի առաջ: Մենք չենք կարող սպասել 2050 կամ 2100 թվականի գալուն, տեսնելու համար, թե ինչպիսին է դարձել Հայաստանը: Մենք պիտի պլանավորենք այդ Հայաստանը, գծագրենք ու կառուցենք այն այսօրվանից: Ըստ այդմ՝ օրվա բազմաթիվ ու բազմապիսի հարցերի երբեմն հուսահատեցնող ու շփոթեցնեղ հեղեղից պետք է առաջնահերթություն տանք նրանց, որոնք մեզ կապում են 2050, 2100 թվականի Հայաստանի հետ:
Անձն անհատն է՝ իր արժեքներով, գաղափարներով, հայացքներով և ձգտումներով: Այս ամենը պայմանավորում է անձի խառնվածքը, վարքը և սահմանում նրա տեղը հասարակության մեջ: Ակակի Ծերեթելու «Սակայն ի՞նչ կտա լոկ ուսուցումը, եթե բնությունն անգամ չի օգնել նրան» խոսքերը վերաբերում են այն հնացած կոնցեպցիային (հայեցակարգ), երբ գենետիկան և սոցիալական ծագումը նախապես էին պայմանավորում մարդու տեղը հասարակության մեջ նրա արժեքներն ու հայացքները: Անձի ձևավորման գործում որոշիչ դեր ունի նրա անմիջական սոցիալական միջավայրը՝ ընտանիքը, դաստիարակողները, թեպետ նրանց հետ անհատի արժեքների սահմանմանը նպաստում է նաև այն սոցիումը, որտեղ նա զարգանում է՝ դպրոցը, ուսումնական հաստատությունը, հասարակությունը:
Կոմիտասյան օրերին կքննարկենք Կոմիտասի հոդվածներից հատվածներ, կընթերցենք տաղերը, կդիտենք հաղորդումներ Կոմիտասի մասին:
Որպես ամփոփում՝ կայցելենք Հառիճի վանք, կզրուցենք վանքի քահանաների հետ՝ Կոմիտասի՝ այնտեղ անցկացրած օրերից, կքայլենք կիրճով, կնստենք, կընթերցենք, կզրուցենք, կպատմենք բլոգներում:
Սեպտեմբերի 24-28
Հոդված առաջին. դասարանում քննարկելուց առաջ առանձնացնել այն փոքրիկ խրատը, որը ձեզ օգտակար կլինի կյանքում:
«Սիրուն մանկիկ, կայտառ մանկիկ, օր մը դուն ալ պիտի մեծնաս ու մարդ դառնաս: Քեզի մէկ պզտիկ խրատիկ մը տամ:
Միտքդ մարզէ ազնիւ գիտութիւններով եւ մաքուր գեղարուեստով: Իմաստունի ծովածաւալ միտքէն որսա՛ գիտութիւն եւ գեղարուեստագէտի սիրտէն բարի բարի զգացումներ: Գրքերն ու ձայները մեռած հոգիներու մտքի ու հոգու տապաններն են:
Հետեւէ բնութեան դպրոցին. միտքդ բաց ու կարդա՛ անոր ծով միտքը, որու մի կաթիլն է քո մէջ Արարչի շնորհած ձիրքը. սիրտդ բաց եւ թող արձագանգէ հոն նորա խորհրդաւոր ու գաղտնի ձայները, զի քո սիրտն այլ անոր անեզր ձորի մէկ փոքրիկ ձորեկն է, որ շնորհել է քեզ երկինքը` հոն պաշարելու ազնիւ ազնիւ զգացումներ:
Կարդա՛ բնութեան գիրքը, որ կարելի չէ ո՛չ մէկ բանով գրել, ո՛չ մէկ ձայնով արձանագրել, ո՛չ մէկ գոյնով նկարել եւ ո՛չ մէկ գործքով դրոշմել…: Բնութեան երեւոյթներն անհունապէս յեղյեղուկ են. այնտեղ կեանք կայ, որ չէ կարելի անկենդան տառերով ու ձայներով, գրիչներով ու բրիչներով, վրձիններով ու չափերով դրոշմել-պարփակել. նա նման է արշալոյսին, միշտ թարմ, միշտ նոր, միշտ կենդանի, միշտ կենսատու, միշտ մայր ու ծնող մտքի ու սրտի եւ քեզի պէս մանուկներու նման միշտ մանուկ ու պարզուկ:
Սիրուն մանկիկ, պայծառ մանկիկ, սիրէ բնութիւնը…
Կարդա՛ բնութեան գիրքը, որ կարելի չէ ո՛չ մէկ բանով գրել, ո՛չ մէկ ձայնով արձանագրել, ո՛չ մէկ գոյնով նկարել եւ ո՛չ մէկ գործքով դրոշմել
Իմ կարծիքով ամենա խորիմաստ նախադասությունը սա էր քանի որ այն մեզ սովորեցնում է որ բնությունը մենք չենք կարող գրել, նկարել, լսել, այն ոչինչի հետ չի համեմատվի: Բնությունը միատեսակ է, և ոչ մի բան չի կարող համեմատվել: Իմ մարծիքով բնության գիրկը լինելը նշանակում է լինել բնության կողքի, իսկական՝ այլ ոչ թե արհեստական: Բնության կողքը լինելը շատ հաճելի է, որ լսում ես նրա ձահները, անձրևի կաթիլները, քամու խշշոցը, ծովի ալիքները; Շատ ավելի լավ է, երբ տեսնում ես իսկական բնությունը:
Մարդիկ և կենդանիները տարբերվում են խելքով, տեսքով, օրգանեերով և այլն: Եթե կենդանիների և մարդկանց մտքերը համեմատենք, շատ հեշտ կլինի իմանալ թե ով է ավելի լավ լոգիկայով մտածում: Բայց կարելի է նաև ասել որ ամեն մի շնչավոր անձ կարող է մտածել իր չափով: Մարդիկ և կենդանիները մտածում են իրենց կյանքի մասին, և ոչ մեկ չգիտի թե ինչ է մտածում կենդանին: Այնպիսի բաներ կան որ կենդանիները չեն կարող անել: Օրինակ երգել, պարել, մարդկանց նման մտածել, բայց նրանք էլ ամեն ինչ իրանց չափով են անում: Նույն էլ կենդանիների հետ. Իսկ մարդիկ չեն կարող արագ վազել կենդանիների նման, չեն կարող զգալ վտանգը, և այլն: Այսքանով ուզում եմ ասել, որ մարդիկ և կենդանիները տարբեր են, բայց ամեն մի շնչող անձ կարող անել ամեն ինչ իր չափով
Ի՞նչ կարող ես ասել վերնագրի մասին.ինչպե՞ս է այն լրացնում հեղինակի ասելիքը:
Լրացնում է նրանով, որ այդ մատվածքը հենց ձռան գիշերվա մասին էր, և Հակոբը ձմռանը չեր կարողանում քնել, անհագստացնելով իր կնչոը և խանգարելով նրան: Անընդհատ հարցեր էր տալիս, թե ինչու այսպես, ինչու այնպես, և նա չեր թողում կնոջը այդ ձմռան գիշերվա կեսին քնել, քանի որ քունը չեր տանում
Ինչու է պատմվածքի հերոսին հեղինակը համարում «տխուր» մարդ:
Իմ կարծիքով նա այդքան էլ տխուր չէր, բայց շատ հոգատար էր մտածում էր զինորների մասին, որոնք որ ձմռանը մի մեծ սար էին բարձրանում, մտածում էր իր հարևանի մասին, ով որ ծխնելույզը չեր մաքրել, այդ պատճառով կարող էր հրդեհ լինել: Ես մտածում եմ, որ հեղինակը հերոսին տխուր էր համարում որովհետև նա միայն ուրիշների մասին էր մտածում:
Կարդալ Անտոն Չեխովի «Հաստլիկն ու նիհարը» պատմվածքը, զուգահեռներ անցկացնել Ստ.Զորյանի պատմվածքների հերոսների հետ:
Ինձ շատ դուր եկան Զորյանի հերոսները, նրանք միշտ բարի հոգատար են լինում, իսկ Հաստլիկն ու նիհարը պատմվածքի մեջ նրանք միայն իրենց մասին էին մտածում: Բայց դա չի նշանակում որ նրա գրած պատմվածքները լավը չեն: Ստեփան զորյանի պատմվածքներից ինձ ամենաշատը դուր եկավ ձմռան գիշերը
2. Проходим новую тему(Сложное союзное предложение )
3.Выполняем домашнее задание
1.Текст
МИР ТАКОВ, КАКОВ ОН ЕСТЬ( А.Моруа)
Мир таков, каков он есть. Трудно предположить, чтобы мир был создан единственно для удовлетворения наших потребностей. Это было бы чудом из чудес. Мир нейтрален. Он не дружествен и не враждебен человеку. Вам внушили, что человек рождается для того, чтобы умереть, и что вы должны всю жизнь терзаться этой мыслью. Чего ради? Смерть — не факт сознания. “Смысл раздумий о смерти в том, что они лишены смысла”, — писал Монтерлан. Смерть близких потрясает нас. А наша собственная? Бояться ее — значит представлять себе и мир, где мы есть, и мир, где нас нет. Эти два образа несовместимы.
Вам внушили, что мы живем на краю пропасти…, но даже если мы идем по краю пропасти, ничто не толкает нас вниз.
Вам внушили, что старые моральные ценности канули в прошлое*. Это ложь… Я напомню вам для начала несколько древних как мир истин…
…Нельзя жить для себя. Думая только о себе, человек всегда найдет тысячу причин чувствовать себя несчастным. Никогда он не делал всего того, что хотел и должен был делать, никогда не получал всего того, чего, по его мнению, заслуживал, редко был любим так, как мечтал быть любимым. Без конца пережёвывая свое прошлое, он будет испытывать одни сожаления… Зачеркнуть прошлое все равно невозможно, попытайтесь лучше создать настоящее, которым вы… сможете гордиться. Всякий, кто живет ради других — ради своей страны, ради женщины, ради творчества, ради голодающих или гонимых, — словно по волшебству забывает свою тоску…
Второе правило — надо действовать. Вместо того, чтобы жаловаться на абсурдность мира, постараемся преобразить тот уголок, куда забросила нас судьба. Мы не в силах изменить вселенную, да и не стремимся к этому. Наши цели ближе и проще: заниматься своим делом — правильно выбрать его, глубоко изучить и достичь в нем мастерства… Если человек в совершенстве овладел каким-нибудь ремеслом, работа приносит ему счастье.
Третье правило — надо верить в силу воли… Безусловно, никто из нас не всемогущ. Не в моей власти помешать войне, но мои призывы, помноженные на призывы миллионов других людей, ослабят угрозу войны. Я не в силах выиграть битву, но я в силах быть храбрым солдатом, исполнить свой долг. “Возможности наши зависят от того, на что мы дерзнём,” поэтому надо быть всегда в форме. Усилием воли человек заставляет себя трудиться на совесть и совершать геройские поступки. Быть может, воля и есть царица добродетелей.
Важно и четвертое правило — надо хранить верность. Верность слову, обязательствам, другим, самому себе.
_______________
*канули в прошлое — исчезли.
Вопросы для обсуждения:
О чем текст ? Какое впечатление слова писателя оставил на вас?
Заставили ли его слова вам задуматься над своим поведением или характером?
Чему учит текст ?
Анализируйте следующие цитаты:
1.И ТО, ЧТО МЫ НАЗЫВЕМ СЧАСТЬЕМ,И ТО, ЧТО НАЗЫВАЕМ НЕСЧАСТЬЕМ, ОДИНАКОВО ПОЛЕЗНО НАМ, ЕСЛИ МЫ СМОТРИМ НА ТО И НА ДРУГОЕ, КАК НА ИСПЫТАНИЕ.( Л.Н.ТОЛСТОЙ)
2.СВОБОДА НЕ В ТОМ, ЧТОБЫ НЕ СДЕРЖИВАТЬ СЕБЯ, А В ТОМ, ЧТОБЫ ВЛАДЕТЬ СОБОЙ.(Ф.М.ДОСТОЕВСКИЙ)
3.ПЕРВАЯ ТВОЯ ОБЯЗАННОСТЬ ЗАКЛЮЧАЕТСЯ В ТОМ, ЧТОБЫ СДЕЛАТЬ СЧАСТЛИВЫМ САМОГО СЕБЯ. ЕСЛИ ТЫ САМ СЧАСТЛИВ, ТО ТЫ СДЕЛАЕШЬ СЧАСТЛИВЫМИ И ДРУГИХ.( Д.ФЕЙЕРБАХ)
а) Составьте 5 предложений с сочинительными союзами и 5 предложений с подчинительными.
б) Вставьте пропущенные буквы. В сложносочиненных предложениях выделите грамматические основы и союзы.
Была середина марта. Весна в этом году выдалась ровная, дружная. Изредка выпадали обильные, но короткие дожди. Уже ездили на колесах по дорогам, покрытым густой грязью. Снег еще лежал сугробами в глубоких лесах и в тенистых оврагах, но на полях осел, стал рыхлым и темным, и из(под) него (кое)где большими плешинами показалась черная, жирная, парившаяся на солнце земля. Березовые почки набухли, а барашки на вербах из белых стали желтыми, пушистыми и огромными. Зацвела ива. Пчелы вылетели из улеев за первым взятком, а на лесных полянах робко показались первые подснежники. Мы с нетерпением ждали прилета старых знакомых скворцов — этих первых перелетных гостей, радостных весеников весны. (По А. Куприну.)
в)Вставьте пропущенные буквы и запятые .Определите, союзом или союзным словом соединены части в каждом предложении.Выделите их разными цветами
1) Маша так дружелюбно и крепко стиснула его руку что сердце у него забилось от радости. (И. Тургенев)
2) Что с возу упало то пропало. (Пословица)
3) (Не)было (ни)какой надежды что небо прояснится. (А. Чехов)
4) Марина полюбила Верочку и умела угадывать по глазам что ей нравилось. (И. Гончаров)
5) В сложной биографии Андерсена нелегко установить то время когда он начал писать свои первые прелестные сказки. (К. Паустовский)
6) Он говорил о временах грядущих когда народы распри позабыв в великую семью соединяться. (А. Пушкин)
7) Путешествие не показалось ему столь ужасно как он того ожидал. (А. Пушкин)
8) Этот слепой (не)так слеп как кажется. (М. Лермонтов)
Յանա Սարդարյան 