1.Ֆրանսիայի Հանրապետությունը գտնվում է Եվրոպայի արևմուտքում, հյուսիսում և արևմուտքում ողողվում է Ատլանտյան օվկիանոսի, իսկ հարավում՝ Միջերկրական ծովի ջրերով: Ֆրանսիան գտնվում է Եվրոպայի ծայր արևմուտքում և ունի շատ հարմար տնտեսաաշխարհագրական դիրք:
2․Որո՞նք են ֆրանսիայի տնտեսության զարգացման նախադրյալները
Արտահանում է պատրաստի արտադրանք: Առաջատար ճյուղերն են` մեքենաշինություն, վառելիքաէներգետիկական արդյունաբերություն,քիմիական , թեթև, սննդի արդյունաբերություն, գյուղատնտեսություն:
3․Ի՞նչ դեր ունի Ֆրանսիան ժամանակակից աշխարհում և տարածաշրջանում:
Ֆրանսիան արտադրում է մի շարք բաներ, հանուն որոնց գրավում է աշխարհում բոլոր մարդկանց ուշադրությունը: Ֆրանսիային են պատկանում՝ շամպայնը, կոնյակը, գինին և պանիրը: Ֆրանսիայի շնորհիվ է, որ մենք կարողանում ենք ուտել և խմել այդ ամենը: Ֆրանսիայում են գտնվում շատ հուշանվերներ, կարևոր արժեքներ և այլն…
4. Ուրվագծային քարտեզի վրա նշել, Ֆրանսիայի հարևան պետությունները և ափերը ողողող ջրային ավազանները:
Если медузу разрезать на две части, куски медузы могут регенерировать и создать два новых организма. Аналогичным образом, если медуза повреждена, она может клонировать себя и потенциально производить сотни потомств.
Եթե մեդուզան երկու մասի կտրվի, ապա մեդուզայի կտորները կարող են վերածնվել և ստեղծել երկու նոր օրգանիզմ: Նմանապես, եթե մեդուզան վնասվի, այն կարող է ինքն իրեն կլոնավորել և պոտենցիալ հարյուրավոր սերունդ տալ:
ЕСТЬ ГИГАНТСКАЯ МЕДУЗА ПО ИМЕНИ РОЗОВАЯ ЗЛЮКА
Научное название этой медузы — Drymonema larsoni, но ее агрессивное жало и характерный цвет заслужили прозвище “розовая злюка”.
Կա հսկա մեդուզա վարդագույն սրիկա
Այս մեդուզայի գիտական անունը Drymonema larsoni է, սակայն նրա ագրեսիվ խայթոցն ու տարբերակիչ գույնը ստացել են «սրիկա վարդագույն» մականունը:
Наверное, не так уж и удивительно, что медузы послужили вдохновением для плавательных роботов. Однако, более необычно видеть, как морское существо вдохновляет летающую машину, но именно это и произошло в Нью-Йоркском университете.
Հավանաբար այնքան էլ զարմանալի չէ, որ մեդուզաները ոգեշնչում են ծառայել լողացող ռոբոտների համար: Այնուամենայնիվ, ավելի անսովոր է տեսնել, թե ինչպես է ծովային արարածը ոգեշնչում թռչող մեքենային, բայց դա հենց այն է, ինչ տեղի ունեցավ Նյու Յորքի համալսարանում:
У многих медуз есть биолюминесцентные органы, которые излучают свет. Этот свет может помочь им различными способами, например, привлечь добычу или отвлечь хищников.
Շատ մեդուզաներն ունեն կենսալուսավոր օրգաններ, որոնք լույս են արձակում: Այս լույսը կարող է օգնել նրանց տարբեր եղանակներով, օրինակ ՝ որս ներգրավելը կամ գիշատիչներին շեղելը:
Черепахи едят медузу, а более крупные медузы могут есть и более мелких медуз, но пригодны ли они для употребления человеком? Группа старшеклассников в Японии придумала рецепт соленой карамели, в которой используются медузы. Это точно не веганство, но это один из способов справиться с инвазивным цветением медуз.
Կրիաները մեդուզա են ուտում, իսկ ավելի մեծ մեդուզաները կարող են ուտել ավելի փոքր մեդուզա, բայց արդյո՞ք դրանք պիտանի են մարդու օգտագործման համար: Japanապոնիայի ավագ դպրոցների մի խումբ հանդես է եկել աղած կարամելի բաղադրատոմսով, որն օգտագործում է մեդուզա: Դա միանշանակ վեգան չէ, բայց դա մեդուզաների ինվազիվ ծաղկումներից գլուխ հանելու միջոց է:
Готовим презентацию или видео на тему «Легендарный Комитас», «Комитас в современной жизни», «Роль Комитаса в истории Армении»,… .
Результатами проекта будут презентации учеников ,фото и видео
Настоящее имя Комитаса – Согомон Согомонян. Он родился 26 сентября 1869 года в городе Кетайя, в Западной Армении; отец его тачал сапоги, а мать — ткала ковры. Осиротев в возрасте 11 лет, будущий вардапет вел практически бродячий образ жизни, засыпая на холодных камнях в прачечной.
Именно на улицах родного города Согомон стал петь. В те годы только через народные песни можно было услышать армянские слова. Из-за запрета на использование родного языка почти все местные армяне, в том числе и юный Согомон, говорили только по-турецки.
В 1881 году случилось событие, предопределившее его будущее. Заметив талант юноши, его взяли на учебу в Эчмиадзинскую духовную семинарию. На первой же встрече с католикосом Геворком IV сирота, не понимая слов, спел древнее церковное песнопение (шаракан).
Глава армянской церкви поверил в него и сделал все возможное для дальнейшего развития его таланта. Скоро Согомон в совершенстве овладел армянским, а в 1890 году был посвящен в сан монаха.
Обучение в семинарии он завершил в 1893 году, после чего принял сан священника и новое имя — Комитас. Выбор этого имени был символичным: католикос Комитас Ахцеци был выдающимся поэтом и автором шараканов, жившим в VII век.
Գեղձերը օրգանիզմում կատարում են հյութազատիչ ֆունկցիա: Նրանց արտազատած նյութերը կարևոր նշանակություն ունեն օրգանիզմում տեղի ունեցող պրոցեսների համար: Գեղձերի մի մասը ինքնուրույն օրգաններ են, օրինակ` հարնջային թքագեղձը, ենթաստամոքսային թքագեղձը: Գեղձերի մեծ մասը էպիթելի ածանցյալներ են: Տարբերում են ներքին և արտաքին սեկրեցիայի գեղձեր: Ներքին սեկրեցիայի` էնդոկրին (ներզատիչ) գեղձեր են կոչվում այն գեղձերը,որոնք ծորաններ չունեն և իրենց հորմոնները անմիջականորեն ներզատում են արյան և ավշի մեջ: Հորմոնները արյան հետ տարածվում են ամբողջ մարմնում և մասնակցում են ուրիշ օրգաններում և հյուսվածքներում տեղի ունեցող պրոցեսների կարգավորմանը, մասնավորապես կարգավորում են հասակի, զարգացման, նյութփոխանակության պրոցեսները և այլն: Այդպիսի գեղձեր են ` հիպոֆիզը (վերին մակուղեղ), վահանագեղձը, հարվահանագեղձերը, ուրցագեղձը, մասամբ` ենթաստամոքսային գեղձը (լանգերհանսի կղզյակները) և սեռական գեղձերը (վերջին երկուսը խառը տիպի գեղձեր են):
Սրանք բոլոր կազմում են ներզատիչ (էնդոկրին) համակարգը, որը նյարդային համակրգի հետ մեկտեղ և նրա հսկողությամբ կարգավորում և համաձայնեցնում է ամբողջ օրգանիզմի օրգանների աշխատանքը: Գեղձերի երկրորդ խումբը արտաքին սեկրեցիայի գեղձերն են, էկզոկրին (արտազատիչ) գեղձերը, որոնք ունեն ծորաններ և հյութ են արտազատում զանազան խոռոչներում, օրինակ` ստամոքսի, աղիքների խոռոչը և այլն, կամ մաշկի մակերեսին: Էկզոկրին գեղձերը զանազան Ֆունկցիաներ են կատարում` նայած թե որ օրգանների և համակարգերի մեջ են մտնում, օրինակ, մարսողական ուղու գեղձերն արտազատում են հյութ, որն անհրաժեշտ է մարսողության պրոցեսների համար. Հիպոֆիզ, Հիպոթալամուս, Վահանագեղձ, Հարվահանագեղձ, Թիմուս, Մակերիկամներ, Ենթաստամոքսային գեղձ, Ձվարանբ, Ամորձի:
Այս գեղձերը միմյանցից տարբերվում են իրենց դիրքով, կառուցվածքով, արտազատուկի տեսակով և արտազատուկի բարդությամբ: Էկզոկրին գեղձերը բազմատեսակ են, նրանց մեծ մասը բազմաբջիջ է: Միաբջիջ գեղձերը (գավաթաձև բջիջներ) տեղավորված են շնչառական ուղիների և աղիքների էպիթելներում: Միաշերտ էպիթելների մակերեսին նրանք արտադրում են լորձ: Բազմաբջիջ գեղձերում տարբերում են հյութազատիչ բաժինը և արտահանող ծորանը: Հյութազատիչ մասը բաղկացած է հյութ արտադրող բջիջներց: Նայած այն բանին` ճյուղավորվում են, թե ոչ, նրանց արտահանող ծորանները լինում են բարդ և պարզ գեղձեր: Ըստ հյութազատիչ բաժնի ձևի` տարբերում են` խողովակավոր, բշտիկավոր և խողովակավոր բշտիկային գեղձեր: Այն բանի հիման վրա, թե ինչպես է կազմավորվում արտազատուկը և ինչ ճանապարհով է նա արտազատվում բջիջներից, տարբերում են մերոկրինային, ապոկրինային և հոլոկրինային գեղձեր: Մերոկրին գեղձերը (առավել հաճախ հանդիպող) հյութը արտազատում են արտահանող ծորանների մեջ, առանց քայքայելու հյութազատիչ բջիջների բջջապլազման: Ապոկրին գեղձերը բնորոշվում են հյութազատիչ բջիջների բջջապլազմայի մասնակի քայքայումով: Հյութազատության պրոցեսում բջիջների գագաթային մասը քայքայվում է և մտնում արտազատուկի բաղադրության մեջ: Հաջորդ փուլերում քայքայված բջիջը վերականգնվում է: Նման տիպի հյութազատություն կա կաթնագողձերում և որոշ քրտնագողձերում: Հոլոկրին գեղձերում հյութի արտազատումն ուղեկցվում է բջիջների քայքայումով: Քայքայված բջիջները գեղձի արտազատուկն են: Այդպիսի գեղձեր են մարդու ճարպագեղձերը: Ըստ արտազատուկի բնույթի` տարբերում են լորձային, սպիտակուցային, խառը (սպիտա-լորձային) և ճարպային գեղձեր:
Անկախությունը իմ համար հաղթանակ է, քանի որ մեր երկիրը անկախ է արդեն 30 տարի: Իմ համար անկախությունը դա ազատությունն է, երբ մեր երկիրը ազատվում է պատերազմներից, չնայաց որ շատ մարդ է մահանում, բայց մեր երկրիը միշտ էլ լինելու է և կմնա անկախ: Կարդա տեղեկություն անկախության մասին քիչ նեչքև՝
Սեպտեմբերի 21-ին Հայաստանը նշում է Անկախության տոնը՝ լրացավ անկախության հռչակման 29-ամյակը։
1991 թվականի սեպտեմբերի 21-ի հանրաքվեում Հայաստանի ժողովուրդը ձայների ճնշող մեծամասնությամբ քվեարկեց ԽՍՀՄ-ի կազմից դուրս գալու և անկախ պետություն ստեղծելու օգտին:
Տոնի առթիվ շնորհավորական ուղերձներ են հղել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, նախագահ Արմեն Սարգսյանը, Ամենայն Հայոց Գարեգին երկրորդ կաթողիկոսը, պետական, հասարակական-քաղաքական գործիչներ:
Վարչապետի աշխատակազմի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության փոխանցմամբ՝ Նիկոլ Փաշինյանի ուղերձում մասնավորապես ասված է.
«Սիրելի ժողովուրդ՝ Հայաստանի Հանրապետության հպարտ քաղաքացիներ, Արցախի Հանրապետության հպարտ քաղաքացիներ, սփյուռքի հպարտ հայություն.
Շնորհավորում եմ բոլորիս Հայաստանի Անկախության տոնի առիթով։
29 տարի առաջ այս օրը տեղի ունեցած հանրաքվեով մեր ժողովուրդը միահամուռ ամրագրեց Հայաստանի անկախությունը։ 1991 թվականի սեպտեմբեր 21-ի հանրաքվեն մեր ժողովրդի պատմության ամենակարևոր իրադարձություններից է, որի սկիզբը դրվել էր դեռ 1988 թվականին՝ Արցախյան շարժմամբ։
Հանրաքվեի արդյունքները ողջ աշխարհին ազդարարեցին հայ ժողովրդի ազատատենչ կամքը՝ ունենալու անկախ ու ժողովրդավար պետություն։
Անցած 29 տարիների ընթացքում մենք միասին բախվել ենք բազմաթիվ փորձությունների՝ պատերազմ, սոցիալ-տնտեսական բարդություններ, արտագաղթ, կեղծված ընտրություններ, Հոկտեմբերի 27, քաղաքական բռնաճնշումներ, Մարտի 1, ճգնաժամային իրավիճակներ ու հուսալքություն։
Բոլոր այս դժվարությունները, սակայն, չէին կարող կոտրել հայ ժողովրդին։ 2018 թվականի Ոչ բռնի, թավշյա, ժողովրդական հեղափոխությունը պետական լավատեսության, քաղաքացիական վճռականության պերճախոս արտահայտություն դարձավ, որով ապացուցվեց որ ինքնիշխան, ազատ, հզոր ու երջանիկ պետություն ունենալու հայ ժողովրդի կամքը ուժեղ է, քան երբևէ: Ինքնիշխան ու ազատ պետությունը, այդ պետության հավիտենականությունը հայ ժողովրդի ազգային օրակարգի առանցքում է ահա և մեր բոլոր ուժերը պիտի կենտրոնացնենք այս օրակարգի ամենօրյա սպասարկման վրա»:
Պետության ղեկավարը հայտնում է, որ այսօր հրապարակելու է Հայաստանի՝ մինչև 2050 թվականը վերափոխման ռազմավարությունը, որը, ըստ նրա, «ոչ թե կարծրացած մի փաստաթուղթ է, այլ 2050 թվականի Հայաստանի Հանրապետության մասին մեր պատկերացումները, նպատակները, այդ նպատակներին հասնելու ուղիները քննարկելու, ճշգրտելու, իրագործման վերաբերյալ որոշումներ կայացնելու և իրագործման ընթացքը վերահսկելու մեխանիզմ»:
«Հավատում եմ, որ սրանով մեր պետական կյանքի նոր փուլ ենք թևակոխում, երբ պետությունը կառավարում ենք ռազմավարական տրամաբանությամբ, երբ այսօր կայացրած ամեն որոշում ունի ոչ միայն ընթացիկ, այլև 10, 20, 30 տարվա ռազմավարական թիրախներ և նպատակներ:
Սա մի մեխանիզմ է, որ ապագայի մասին քննարկումները, ապագայի պլանավորումն ու կառուցումը պիտի դարձնի մեր ամենօրյա աշխատանքի անբաժանելի մաս:
1991 թվականին մենք չգիտեինք, թե ինչպիսին է լինելու 2020 թվականի Հայաստանը, ու բազմաթիվ օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ հանգամանքների բերումով ժամանակ չտրամադրեցինք այսօրվա մասին մեր պատկերացումները ձևակերպելու և դրանց իրագործումը ամենօրյա անելիք դարձնելու վրա:
Բայց ժամանակը մեզ անխուսափելիորեն կանգնեցնում է նման խնդրի առաջ: Մենք չենք կարող սպասել 2050 կամ 2100 թվականի գալուն, տեսնելու համար, թե ինչպիսին է դարձել Հայաստանը: Մենք պիտի պլանավորենք այդ Հայաստանը, գծագրենք ու կառուցենք այն այսօրվանից: Ըստ այդմ՝ օրվա բազմաթիվ ու բազմապիսի հարցերի երբեմն հուսահատեցնող ու շփոթեցնեղ հեղեղից պետք է առաջնահերթություն տանք նրանց, որոնք մեզ կապում են 2050, 2100 թվականի Հայաստանի հետ:
Անձն անհատն է՝ իր արժեքներով, գաղափարներով, հայացքներով և ձգտումներով: Այս ամենը պայմանավորում է անձի խառնվածքը, վարքը և սահմանում նրա տեղը հասարակության մեջ: Ակակի Ծերեթելու «Սակայն ի՞նչ կտա լոկ ուսուցումը, եթե բնությունն անգամ չի օգնել նրան» խոսքերը վերաբերում են այն հնացած կոնցեպցիային (հայեցակարգ), երբ գենետիկան և սոցիալական ծագումը նախապես էին պայմանավորում մարդու տեղը հասարակության մեջ նրա արժեքներն ու հայացքները: Անձի ձևավորման գործում որոշիչ դեր ունի նրա անմիջական սոցիալական միջավայրը՝ ընտանիքը, դաստիարակողները, թեպետ նրանց հետ անհատի արժեքների սահմանմանը նպաստում է նաև այն սոցիումը, որտեղ նա զարգանում է՝ դպրոցը, ուսումնական հաստատությունը, հասարակությունը:
Կոմիտասյան օրերին կքննարկենք Կոմիտասի հոդվածներից հատվածներ, կընթերցենք տաղերը, կդիտենք հաղորդումներ Կոմիտասի մասին:
Որպես ամփոփում՝ կայցելենք Հառիճի վանք, կզրուցենք վանքի քահանաների հետ՝ Կոմիտասի՝ այնտեղ անցկացրած օրերից, կքայլենք կիրճով, կնստենք, կընթերցենք, կզրուցենք, կպատմենք բլոգներում:
Սեպտեմբերի 24-28
Հոդված առաջին. դասարանում քննարկելուց առաջ առանձնացնել այն փոքրիկ խրատը, որը ձեզ օգտակար կլինի կյանքում:
«Սիրուն մանկիկ, կայտառ մանկիկ, օր մը դուն ալ պիտի մեծնաս ու մարդ դառնաս: Քեզի մէկ պզտիկ խրատիկ մը տամ:
Միտքդ մարզէ ազնիւ գիտութիւններով եւ մաքուր գեղարուեստով: Իմաստունի ծովածաւալ միտքէն որսա՛ գիտութիւն եւ գեղարուեստագէտի սիրտէն բարի բարի զգացումներ: Գրքերն ու ձայները մեռած հոգիներու մտքի ու հոգու տապաններն են:
Հետեւէ բնութեան դպրոցին. միտքդ բաց ու կարդա՛ անոր ծով միտքը, որու մի կաթիլն է քո մէջ Արարչի շնորհած ձիրքը. սիրտդ բաց եւ թող արձագանգէ հոն նորա խորհրդաւոր ու գաղտնի ձայները, զի քո սիրտն այլ անոր անեզր ձորի մէկ փոքրիկ ձորեկն է, որ շնորհել է քեզ երկինքը` հոն պաշարելու ազնիւ ազնիւ զգացումներ:
Կարդա՛ բնութեան գիրքը, որ կարելի չէ ո՛չ մէկ բանով գրել, ո՛չ մէկ ձայնով արձանագրել, ո՛չ մէկ գոյնով նկարել եւ ո՛չ մէկ գործքով դրոշմել…: Բնութեան երեւոյթներն անհունապէս յեղյեղուկ են. այնտեղ կեանք կայ, որ չէ կարելի անկենդան տառերով ու ձայներով, գրիչներով ու բրիչներով, վրձիններով ու չափերով դրոշմել-պարփակել. նա նման է արշալոյսին, միշտ թարմ, միշտ նոր, միշտ կենդանի, միշտ կենսատու, միշտ մայր ու ծնող մտքի ու սրտի եւ քեզի պէս մանուկներու նման միշտ մանուկ ու պարզուկ:
Սիրուն մանկիկ, պայծառ մանկիկ, սիրէ բնութիւնը…
Կարդա՛ բնութեան գիրքը, որ կարելի չէ ո՛չ մէկ բանով գրել, ո՛չ մէկ ձայնով արձանագրել, ո՛չ մէկ գոյնով նկարել եւ ո՛չ մէկ գործքով դրոշմել
Իմ կարծիքով ամենա խորիմաստ նախադասությունը սա էր քանի որ այն մեզ սովորեցնում է որ բնությունը մենք չենք կարող գրել, նկարել, լսել, այն ոչինչի հետ չի համեմատվի: Բնությունը միատեսակ է, և ոչ մի բան չի կարող համեմատվել: Իմ մարծիքով բնության գիրկը լինելը նշանակում է լինել բնության կողքի, իսկական՝ այլ ոչ թե արհեստական: Բնության կողքը լինելը շատ հաճելի է, որ լսում ես նրա ձահները, անձրևի կաթիլները, քամու խշշոցը, ծովի ալիքները; Շատ ավելի լավ է, երբ տեսնում ես իսկական բնությունը:
Մարդիկ և կենդանիները տարբերվում են խելքով, տեսքով, օրգանեերով և այլն: Եթե կենդանիների և մարդկանց մտքերը համեմատենք, շատ հեշտ կլինի իմանալ թե ով է ավելի լավ լոգիկայով մտածում: Բայց կարելի է նաև ասել որ ամեն մի շնչավոր անձ կարող է մտածել իր չափով: Մարդիկ և կենդանիները մտածում են իրենց կյանքի մասին, և ոչ մեկ չգիտի թե ինչ է մտածում կենդանին: Այնպիսի բաներ կան որ կենդանիները չեն կարող անել: Օրինակ երգել, պարել, մարդկանց նման մտածել, բայց նրանք էլ ամեն ինչ իրանց չափով են անում: Նույն էլ կենդանիների հետ. Իսկ մարդիկ չեն կարող արագ վազել կենդանիների նման, չեն կարող զգալ վտանգը, և այլն: Այսքանով ուզում եմ ասել, որ մարդիկ և կենդանիները տարբեր են, բայց ամեն մի շնչող անձ կարող անել ամեն ինչ իր չափով